اشراق در بی شمسی

eshraghnameh — Mon, 24 Mar 2008 08:26:39 GMT

سلام دوستان

سال

اگر نو است مبارک

گویا : ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی...

واقعا می آید؟

آن هم توی این روزگار غریب

به هر حال گویا سال نو شده است

زنده باشید

eshraghnameh — Fri, 08 Feb 2008 07:13:22 GMT

دیوانه

پرنده خندید

به مریضخانه

نیا

من از قفس

پریدم

eshraghnameh — Fri, 11 Jan 2008 17:23:18 GMT

متاسفانه به علت مشکلات وبلاگ جای پست جدید با یک پست قدیمی عوض شده بود که دوباره آن را به روز کردم...

نصرت مسعودی از پیشکسوتان شعر و داستان لرستان است که در دهه های متوالی همگام با افت و خیز های ادبیات معاصر قلم زده است .او هم اکنون با وجود مشکل قلبی به نوشتن تحقیق و پژوهش و تدریس در دانشگاه ها مشغول است و البته مثل هر شاعر فراتر از زمان خود با بی مهری و کج اندیشی های زمان خود روبروست و به روایت خواجه :«به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست زحمتی می کشم از مردم نادان که مپرس».وی نه اثر چاپ شده دارد که از آن ها می توان به کتاب های « کی برمی گردی پارمیدا » « ... وما همچنان ترانه خواندیم » (گزینه ی اشعار ایشان و نسرین جافری ) اشاره کرد .

در این جا یکی از اشعار زیبا ی این شاعر اندیشمند را می خوانیم:

زيبا ترين سرما خورده ی جهان

هنوز درست بر نگشته بودم
كه كلاهت كار دستم داد
و شال گردنت
كه از گدازه هاي جا مانده ي اولين روز جهان بود
در ميان ِ ميداني
كه همه ی آن تو بودي
چون چوب هاي نيم سوخته
پا بر نشاني ِ همه ي هرگزها
دود ِ هميشه ي دلم شد.
صبح آن روز
تو سرما خورده بودي
و رنگ همه ي درخت ها پريده شد
و يا رنگ همه ي درخت ها پريده بود
چون تو سرما خورده بودي
و اصلاُ
اي من ِ در من
مگر چه فرق مي كند
كه من از تب لرزيده باشم
و يا از سرما
و يا از پلك تو
كه سر بر شانه ي نيمي از خواب
چون شراب ِ هفت ساله می سوزد
اصلاُ چه فرق مي كند
كه تو
به برگها وزيده باشي
يا صفي از درخت هاي پريده رنگ
سرد ِ سرد
سر بر در خانه ى شما سائيده باشند.
نيستي
اما مي شنوي
كه تنها گريه ي دل است
كه بي طعم گونه مي گذرد
و نا نوشته مي ماند
تا از تعبير ساده ي هق هق ِ دختران ِ دبيرستاني بگذرد
و چون سرني
در خاموشي ِ خويش
سر بر بي صدايي ترانه ها بميرد .
آه اي عقل سرما زده
در بوران ِ بي آغازي كه
در كف پاهاي من
پيش از ازل تير مي كشيدي!
آخرجنون مرا
با آفتاب كدام صحرا رصد كرده اند
كه سرما و تب تواًَمان
از تاول پاهايم
دست نمي كشد؟!
و شعله ي آن شال
چنان زردشتي مي سوزد
كه این ورد دا ئم
مثل بوسه اي دزدانه
از لبانم پاك نمي شود.
زيباترين سرما خورده جهان !
به جان تو
كه جز اين قمار و اين سيگار ماسيده بر لب
همه چيز را باخته ام
و در كوچه هاي قونيه وُ خرقان
و يا بسطام
گيج تر خاك و باد
در حيرتي كه هيچ است و همه چيز
دست در دست خار و خس
با ياد گلي روئيده در نا كجا
باز رقصم گرفته است !

eshraghnameh — Fri, 04 Jan 2008 06:29:18 GMT

نقطه

به ابوذر اسدی

که خطش روی خط بند نمی شد

از درون من

بیرون بیا

وقتی که بیرونم از درون آمده است

خط به اول خودش برگشت ^۱

-----------------------------------------

۱-نقطه بر نمی گردد

eshraghnameh — Thu, 27 Dec 2007 08:17:18 GMT

نصرت مسعودی از پیشکسوتان شعر و داستان لرستان است که در دهه های متوالی همگام با افت و خیز های ادبیات معاصر قلم زده است .او هم اکنون با وجود مشکل قلبی به نوشتن تحقیق و پژوهش و تدریس در دانشگاه ها مشغول است و البته مثل هر شاعر فراتر از زمان خود با بی مهری و کج اندیشی های زمان خود روبروست و به روایت خواجه :«به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست زحمتی می کشم از مردم نادان که مپرس».از آثار وی می توان به کتاب های « کی برمی گردی پارمیدا » « ... وما همچنان ترانه خواندیم » (گزینه ی اشعار ایشان و نسرین جافری ) اشاره کرد .

در این جا یکی از اشعار زیبا ی این شاعر اندیشمند را می خوانیم:

زيبا ترين سرما خورده ی جهان

eshraghnameh — Sat, 27 Oct 2007 05:41:43 GMT

فیلسوف

تند تند

سهم غذای مادرت را

می خوری

و هنوز

به فلسفه ی انسانیت

شک داری

eshraghnameh — Wed, 10 Oct 2007 14:55:18 GMT

اندر

شبانه با تو اندرم

به جهان با تو اندرم

با تو اندرم

«اندر »شکل دیگر من است که

بیرون افتاده

eshraghnameh — Sun, 16 Sep 2007 08:11:18 GMT

این شعر در کتابم هم درست نوشته نشده بود. و خودم هم نسخه ی اصلی اش را نداشتم.دوستان عزیز آقایان عرب زاده و سلیمی نژاد لطف کرده و یاداور شدند وبنده اصلاح کردم.

راست

اینجا راست که بگویی
اول آویزانت می کنند
بعد به چهار میخ می کشندت
درست مثل آینه ی قدیمی مادر بزرگ

eshraghnameh — Wed, 22 Aug 2007 10:19:18 GMT

کشف زن

ابراهیم

که از بستر آمد

گفت:

همیشه میان دو کوه

یک چشمه هست

که باید پافشاری کرد

eshraghnameh — Sun, 05 Aug 2007 08:56:34 GMT

وهم وحی

شما که آمدید

واژه آوردید

در واژه

خبری از ما نیست

ما

بیرون از کلمه ایستاده ایم